1. 31

    सीताया वचनं श्रुत्वा हनुमान्मारुतात्मजः | चिन्तयामास लक्ष्मीवान्नवं परिभवं कृतम् || ५-३७-३१

    On hearing Sita's new belittling statement about him, Hanuman, the illustrious son of the Wind-god reflected : - [5-37-31]

  2. 32

    न मे जानाति सत्त्वं वा प्रभावं वाऽसितेक्षणा | तस्मात्पश्यतु वैदेही यद्रूपं मम कामतः || ५-३७-३२

    - 'Blackeyed Sita is not aware of my strength or my power. Therefore let her see the real (huge) form that I can assume at my free will.' [5-37-32]

  3. 33

    इति सञ्चिन्त्य हनुमांस्तदा प्लवगसत्तमः | दर्शयामास वैदेह्यास्स्वरूपमरिमर्दनः || ५-३७-३३

    Thinking thus, Hanuman, the noble monkey, crusher of enemies, started revealing his real form to Vaidehi. [5-37-33]

  4. 34

    स तस्मात्पादपाद्धीमानाप्लुत्य प्लवगर्षभः | ततो वर्धितुमारेभे सीताप्रत्ययकारणात् || ५-३७-३४

    The wise bull among monkeys, jumped down from the tree and started growing in size in order to instil confidence in Sita. [5-37-34]

  5. 35

    मेरुमन्दरसङ्काशो बभौ दीप्तानलप्रभः | अग्रतो व्यवतस्थे च सीताया वानरोत्तमः || ५-३७-३५

    Hanuman, the foremost of the vanaras resembling mount Meru or Mandara stood there glowing like blazing fire in front of Sita. [5-37-35]