1. 121

    अभिवादनशीलस्य नित्यं वृद्धोपसेविनः । चत्वारि तस्य वर्धन्ते आयुर्धर्मो यशो बलम् ॥ १२१ ॥

    He who habitually salutes and constantly pays reverence to the aged obtains an increase of four (things), (viz.) length of life, knowledge, fame, (and) strength.

  2. 122

    अभिवादात् परं विप्रो ज्यायांसमभिवादयन् । असौ नामाहमस्मीति स्वं नाम परिकीर्तयेत् ॥ १२२ ॥

    After the (word of) salutation, a Brahmana who greets an elder must pronounce his name, saying, ’I am N. N.’

  3. 123

    नामधेयस्य ये के चिदभिवादं न जानते । तान् प्राज्ञोऽहमिति ब्रूयात् स्त्रियः सर्वास्तथैव च ॥ १२३ ॥

    To those (persons) who, when a name is pronounced, do not understand (the meaning of) the salutation, a wise man should say, ’It is I; ’and (he should address) in the same manner all women.

  4. 124

    भोःशब्दं कीर्तयेदन्ते स्वस्य नाम्नोऽभिवादने । नाम्नां स्वरूपभावो हि भोभाव ऋषिभिः स्मृतः ॥ १२४ ॥

    saluting he should pronounce after his name the word bhoh; for the sages have declared that the nature of bhoh is the same as that of (all proper) names.

  5. 125

    आयुष्मान् भव सौम्यैति वाच्यो विप्रोऽभिवादने । अकारश्चास्य नाम्नोऽन्ते वाच्यः पूर्वाक्षरः प्लुतः ॥ १२५ ॥

    A Brahmana should thus be saluted in return, ’May’st thou be long-lived, O gentle one!’and the vowel ’a’ must be added at the end of the name (of the person addressed), the syllable preceding it being drawn out to the length of three moras.