1. 111

    किं नु वक्ष्यामि कौसल्यामयोध्यायां नृपात्मज | क्व सा स्नुषेति पृच्छन्तीं कथं चापि तु मनस्विनीम् || ४-१-१११

    O Prince, what can I tell the high-minded Kausalya at Ayodhya when she asks the whereabouts of her daughter-in-law'? [4-1-111]

  2. 112

    गच्छ लक्ष्मण पश्य त्वं भरतं भ्रातृवत्सलम् | न ह्यहं जीवितु शक्तस्तामृते जनकात्मजाम् || ४-१-११२

    You may go to Ayodhya, O Lakshmana, to see our loving brother, Bharata. It is not possible for me to survive without the daughter of Janaka.' [4-1-112]

  3. 113

    इति रामं महात्मानं विलपन्तमनाथवत् | उवाच लक्ष्मणो भ्राता वचनं युक्तमव्ययम् || ४-१-११३

    Thus spoke Lakshmana these befitting, unforgettable words to his great souled brother, Rama wailing like an orphan : - [4-1-113]

  4. 114

    संस्तम्भ राम भद्रं ते मा शुचः पुरुषोत्तम | नेदृशानां मतिर्मन्दा भवत्यकलुषात्मनाम् || ४-१-११४

    - 'O Rama, the foremost of men, control yourself. Be blessed. People who are pure at heart do not feel depressed at heart. [4-1-114]

  5. 115

    स्मृत्वा वियोगजं दुःखं त्यज स्नेहं प्रिये जने | अतिस्नेहपरिष्वङ्गाद्वर्तिरार्द्रापि दह्यते || ४-१-११५

    Remembrance ( born of separation ) of loved ones causes sorrow. Even a wet cotton wick gets burnt by embracing excessive oil. Hence abandon grief. [4-1-115]