1. 1

    इति ब्रुवन्तं तं सूतं सुमन्त्रं मन्त्रिसत्तमम् | ब्रूहि शेषं पुनरिति राजा वचनमब्रवीत् || २-५९-१

    Listening to the charioteer, the best of ministers (Sumantra), the king asked him to tell the rest. [2-59-1]

  2. 2

    तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सुमन्त्रो बाष्पविक्लबः | कथयामास भूयोऽपि रामसन्देशविस्तरम् || २-५९-२

    Having heard him, Sumantra, overcome with tears, related further details of Rama's message. [2-59-2]

  3. 3

    जटाः कृत्वा महाराज चीरवल्कलधारिणौ | गङ्गामुत्तीर्य तौ वीरौ प्रयागाभिमुखौ गतौ || २-५९-३

    - 'Oh ! King the heroes in bark robes and with matted hair crossed the Ganga and proceeded towards Prayaga. [2-59-3]

  4. 4

    अग्रतो लक्ष्मणो यातः पालयन्रघुनन्दनम् | तांस्तथा गच्छतो दृष्ट्वा निवृत्तोऽस्म्यवशस्तदा || २-५९-४

    Lakshmana walked ahead guarding Rama, the delight of the Raghus. While I returned helplessly seeing them go. [2-59-4]

  5. 5

    ममत्वश्वा निवृत्तस्य न प्रावर्तन्त वर्त्मनि | उष्णमश्रु प्रमुञ्चन्तो रामे सम्प्रस्थिते वनम् || २-५९-५

    When Rama set out for the forest, and I turned back, my horses shedding hot tears were reluctant to walk the path. [2-59-5]