1. 16

    न मातुर्न पितुस्तत्र स्मरिष्यामि न वेश्मनः | आर्तवान्युपभुञ्जाना पुष्पाणि च फलानि च || २-३०-१६

    Enjoying the seasonal flowers and fruits in the forest, I will not remember my mother or father or home. [2-30-16]

  2. 17

    न च तत्र ततः किञ्चिद्द्रष्टुमर्हसि विप्रियम् | मत्कृते न च ते शोको न भविष्यामि दुर्भरा || २-३०-१७

    Therefore, you should not anticipate any problem from me in the forest. Neither shall I be burdensome to you nor shall I make you experience any sorrow on my account. [2-30-17]

  3. 18

    य स्त्वया सह स स्वर्गो निरयो यस्त्वया विना | इति जानन्परां प्रीतिं गच्छ राम मया सह || २-३०-१८

    Wherever I be with you is heaven and without, hell. Oh ! Rama, recognise this truth, and derive great pleasure in my company. [2-30-18]

  4. 19

    अथ मामेवमव्यग्रां वनं नैव नयिष्यति | विषमद्यैव पास्यामि मा विशं द्विषतां गमम् || २-३०-१९

    If you do not take me to the forest without the least hesitation I shall consume poison right now, but not live under the control of enemies (at Ayodhya). [2-30-19]

  5. 20

    पश्चादपि हि दुःखेन मम नैवास्ति जीवितम् | उज्झितायास्त्वया नाथ तदैव मरणं वरम् || २-३०-२०

    If forsaken, Oh ! Naatha ( Lord ) I shall not live a life of sorrow. Instant death is better (than abandoned existence). [2-30-20]