1. 1

    सोऽवतीर्य द्रुमात्तस्माद्विद्रुमप्रतिमाननः | विनीतवेषः कृपणः प्रणिपत्योपसृत्य च || ५-३३-१

    He (Hanuman) whose face shone like coral, dressed in a sober manner climbed down the tree, went close to her (Sita). [5-33-1]

  2. 2

    तामब्रवीन्महातेजा हनूमान्मारुतात्मजः | शिरस्यञ्जलिमाधाय सीतां मधुरया गिरा || ५-३३-२

    Hanuman, son of the Wind-god offered salutations with his palms on his head and spoke in sweet words to Sita : - [5-33-2]

  3. 3

    का नु पद्मपलाशाक्षि क्लिष्टकौशेयवासिनि | द्रुमस्य शाखामालम्ब्य तिष्ठसि त्वमनिन्दिते || ५-३३-३

    - 'O blameless lady with eyes like lotus petals, in crumpled silk, holding a branch, and standing, who are you? [5-33-3]

  4. 4

    किमर्थम् तव नेत्राभ्यां वारि स्रवति शोकजम् | पुण्डरीकपलाशाभ्यां विप्रकीर्णमिवोदकम् || ५-३३-४

    'Why are tears of grief flowing from your eyes like water trickling down a pair of petals of white lotuses? [5-33-4]

  5. 5

    सुराणामसुराणां वा नागगन्धर्वरक्षसाम् | यक्षाणां किन्नराणां वा का त्वं भवसि शोभने || ५-३३-५

    'O noble lady, are you a goddess or a demoness, a naga, a gandharva, a rakshasa, a yaksha or a kinnera? [5-33-5]