1. 31

    ब्राह्मण उवाच सङ्कर्षणो वासुदेवः प्रद्युम्नो धन्विनां वरः । अनिरुद्धोऽप्रतिरथो न त्रातुं शक्नुवन्ति यत् ।। १०-८९-३१ ।।

    The brāhmaṇa said: Neither Saṅkarṣaṇa; Vāsudeva; Pradyumna, the best of bowmen; nor the unequaled warrior Aniruddha could save my sons. ।। 10-89-31 ।।

  2. 32

    तत्कथं नु भवान् कर्म दुष्करं जगदीश्वरैः । चिकीर्षसि त्वं बालिश्यात्तन्न श्रद्दध्महे वयम् ।। १०-८९-३२ ।।

    Then why do you naively attempt a feat that the almighty Lords of the universe could not perform? We cannot take you seriously. ।। 10-89-32 ।।

  3. 33

    अर्जुन उवाच नाहं सङ्कर्षणो ब्रह्मन् न कृष्णः कार्ष्णिरेव च । अहं वा अर्जुनो नाम गाण्डीवं यस्य वै धनुः ।। १०-८९-३३ ।।

    Śrī Arjuna said: I am neither Lord Saṅkarṣaṇa, O brāhmaṇa, nor Lord Kṛṣṇa, nor even Kṛṣṇa’s son. Rather, I am Arjuna, wielder of the Gāṇḍīva bow. ।। 10-89-33 ।।

  4. 34

    मावमंस्था मम ब्रह्मन् वीर्यं त्र्यम्बकतोषणम् । मृत्युं विजित्य प्रधने आनेष्ये ते प्रजां प्रभो ।। १०-८९-३४ ।।

    Do not minimize my ability, which was good enough to satisfy Lord Śiva, O brāhmaṇa. I will bring back your sons, dear master, even if I have to defeat Death himself in battle. ।। 10-89-34 ।।

  5. 35

    एवं विश्रम्भितो विप्रः फाल्गुनेन परन्तप । जगाम स्वगृहं प्रीतः पार्थवीर्यं निशामयन् ।। १०-८९-३५ ।।

    Thus convinced by Arjuna, O tormentor of enemies, the brāhmaṇa went home, satisfied by having heard Arjuna’s declaration of his prowess. ।। 10-89-35 ।।