1. 161

    यत् कर्म कुर्वतोऽस्य स्यात् परितोषोऽन्तरात्मनः । तत् प्रयत्नेन कुर्वीत विपरीतं तु वर्जयेत् ॥ १६१ ॥

    When the performance of an act gladdens his heart, let him perform it with diligence; but let him avoid the opposite.

  2. 162

    आचार्यं च प्रवक्तारं पितरं मातरं गुरुम् । न हिंस्याद् ब्राह्मणान् गाश्च सर्वांश्चैव तपस्विनः ॥ १६२ ॥

    Let him never offend the teacher who initiated him, nor him who explained the Veda, nor his father and mother, nor (any other) Guru, nor cows, nor Brahmanas, nor any men performing austerities.

  3. 163

    नास्तिक्यं वेदनिन्दां च देवतानां च कुत्सनम् । द्वेषं दम्भं च मानं च क्रोधं तैक्ष्ह्ण्यं च वर्जयेत् ॥ १६३ ॥

    Let him avoid atheism, cavilling at the Vedas, contempt of the gods, hatred, want of modesty, pride, anger, and harshness.

  4. 164

    परस्य दण्डं नोद्यच्छेत् क्रुद्धो नैनं निपातयेत् । अन्यत्र पुत्रात्शिष्याद् वा शिष्ट्यर्थं ताडयेत् तु तौ ॥ १६४ ॥

    Let him, when angry, not raise a stick against another man, nor strike (anybody) except a son or a pupil; those two he may beat in order to correct them.

  5. 165

    ब्राह्मणायावगुर्यैव द्विजातिर्वधकाम्यया । शतं वर्षाणि तामिस्रे नरके परिवर्तते ॥ १६५ ॥

    A twice-born man who has merely threatened a Brahmana with the intention of (doing him) a corporal injury, will wander about for a hundred years in the Tamisra hell.