1. 31

    स्वधर्ममपि चावेक्ष्य न विकम्पितुमर्हसि । धर्म्याद्धि युद्धाच्छ्रेयोऽन्यत्क्षत्रियस्य न विद्यते ॥ २-३१ ॥

    Even considering your own duty you should not waver, since there is nothing else better for a Ksatriya than a righteous battle.

  2. 32

    यदृच्छया चोपपन्नं स्वर्गद्वारमपावृतम् । सुखिनः क्षत्रियाः पार्थ लभन्ते युद्धमीदृशम् ॥ २-३२ ॥

    Only the fortunate Ksatriyas, O Arjuna! who are called upon to fight in such a battle that comes of itself as an open door to heaven.

  3. 33

    अथ चेत्त्वमिमं धर्म्यं सङ्ग्रामं न करिष्यसि । ततः स्वधर्मं कीर्तिं च हित्वा पापमवाप्स्यसि ॥ २-३३ ॥

    But if you do not fight this righteous war, you will be turning away from your duty and honoured position, and will be incurring sin.

  4. 34

    अकीर्तिं चापि भूतानि कथयिष्यन्ति तेऽव्ययाम् । सम्भावितस्य चाकीर्तिर्मरणादतिरिच्यते ॥ २-३४ ॥

    People also will speak of your unending infamy. And to a noble person infamy is worse than death.

  5. 35

    भयाद्रणादुपरतं मंस्यन्ते त्वां महारथाः । येषां च त्वं बहुमतो भूत्वा यास्यसि लाघवम् ॥ २-३५ ॥

    The great warriors will think that you have fled from battle in fear. These men who held you in high esteem will speak lightly of you now.