1. 1

    अथ ताम् रजनीम् तत्र कृतार्थौ राम लक्षणौ | ऊषतुर् मुदितौ वीरौ प्रहृष्टेन अंतरात्मना || १-३१-१

    Rejoicing for achieving the result of their journey ( with Vishvamitra ), the brave Rama and Lakshmana then resided in that hermitage for that night, gladdening in their heart of hearts. [1-31-1]

  2. 2

    प्रभातायाम् तु शर्वर्याम् कृत पौर्व अह्णिक क्रियौ | विश्वामित्रम् ऋषीम् च अन्यान् सहितौ अभिजग्मतुः || १-३१-२

    As the night dawned, both the brothers performed the morning rites and approached Vishwamitra and other rishis. [1-31-2]

  3. 3

    अभिवाद्य मुनि श्रेष्ठम् ज्वलंतम् इव पावकम् | ऊचतुर् परमोदारम् वाक्यम् मधुर भाषिणौ || १-३१-३

    And those gentle-speakers on reverencing that eminent sage ( Vishvamitra ), whose radiance was akin to the ritual-fire, they two spoke this highly courteous sentence to him. [1-31-3]

  4. 4

    इमौ स्म मुनि शार्दूल किंकरौ समुपस्थितौ | आज्ञापय मुनिश्रेष्ठ शासनम् करवाव किम् || १-३१-४

    "O tiger among ascetics, we two are at your service. Oh ! eminent saint, command whatever you want and we shall execute it." [1-31-4]

  5. 5

    एवम् उक्ते तयोः वाक्यम् सर्व एव महर्षयः | विश्वामित्रम् पुरस्कृत्य रामम् वचनम् अब्रुवन् || १-३१-५

    When they have said that way all those great sages spoke to Rama, keeping Vishvamitra at the helm of affairs. [1-31-5]