1. 1

    ततो भूतोपसृष्टेव वेपमाना पुनः पुनः | धरण्यां गतसत्त्वेव कौसल्या सूतमब्रवीत् || २-६०-१

    Thereafter Kausalya, trembling as if possessed by an evil spirit and rolling on the floor like one who her senses now and again, said to the charioteer (Sumantra) : - [2-60-1]

  2. 2

    नय मां यत्र काकुत्स्थस्सीता यत्र च लक्ष्मणः | तान्विना क्षणमप्यत्र जीवितुं नोत्सहेह्यहम् || २-६०-२

    - 'Take me where Rama, Sita and Lakshmana are. I do not wish to live even for a moment without them. [2-60-2]

  3. 3

    निवर्तय रथं शीघ्रं दण्डकान्नय मामपि | अथ तान्नानुगच्छामि गमिष्यामि यमक्षयम् || २-६०-३

    Turn back your chariot immediately and take me to the Dandaka forest. If I do not follow them, I shall enter the world of Yama.' [2-60-3]

  4. 4

    बाष्पवेगोपहतया स वाचा सज्जमानया | इदमाश्वासयन्देवीं सूतः प्राञ्जलिरब्रवीत् || २-६०-४

    With folded hands and faltering words choked by his fastflowing tears the charioteer tried to console Kausalya : - [2-60-4]

  5. 5

    त्यज शोकं च मोहं च सम्भ्रमं दुःखजं तथा | व्यवधूय च सन्तापं वने वत्स्यति राघवः || २-६०-५

    - 'Abandon your tears, delusion and despair arising out of sorrow. Rama is going to live in the forest, brushing aside all agony. [2-60-5]