1. 1

    अथ तम् व्यथया दीनम् सविशेषम् अमर्षितम् | श्वसन्तम् इव नाग इन्द्रम् रोष विस्फारित ईक्षणम् || २-२२-१

    Thereafter, to him, who was (looking) miserable with his mental agony and hissing like a king cobra,..... - [2-22-1]

  2. 2

    आसद्य रामः सौमित्रिम् सुह्ऱ्दम् भ्रातरम् प्रियम् | उवाच इदम् स धैर्येण धारयन् सत्त्वम् आत्मवान् || २-२२-२

    - his beloved, intimate brother Lakshmana, the self possessed Rama holding his composure approached and said : - [2-22-2]

  3. 3

    निगृह्य रोषं शोकं च धैर्यमाश्रित्य केवलम् | अवमानं निरस्येमं गृहीत्वा हर्षमुत्तमम् || २-२२-३

    - 'Restrain your anger and sorrow. Dismiss this humiliation (from the mind). Achieve great happiness through fortitude. [2-22-3]

  4. 4

    उपक्लृप्तं हि यत्किञ्चिदभिषेकार्थमद्य मे | सर्वं विसर्जय क्षिप्रं कुरु कार्यं निरत्ययम् || २-२२-४

    Remove whatever preparations have been made for the purpose of (my) consecration today, and act quickly so that there is no obstacle. [2-22-4]

  5. 5

    सौमित्रे योऽभिषेकार्थे मम सम्भार सम्भ्रमः | अभिषेकनिवृत्त्यर्थे सोऽस्तु संभारसम्भ्रमः || २-२२-५

    Oh ! Soumitre ( Lakshmana ), the same enthusiasm with which preparations for my consecration were made be shown for the cessation of those arrangements. [2-22-5]