1. 36

    अञ्जलिम् कुर्मि कैकेयि पादौ चापि स्पृशामि ते | शरणम् भव रामस्य माऽधर्मो मामिह स्पृशेत् || २-१२-३६

    Oh ! Kaikeyi, I bow to you with folded palms. I touch your feet, too. Be the saviour of Rama. Let no sin taint me here (in this life).' [2-12-36]

  2. 37

    इति दुःखाभिसन्तप्तम् विलपन्तमचेतनम् | घूर्णमानम् महाराजम् शोकेन समभिप्लुतम् || २-१२-३७

    In this way, the king was tormented with grief and filled with tears, senses switched off, head reeling, overwhelmed with pain,..... - [2-12-37]

  3. 38

    पारम् शोकार्णवस्याशु प्रार्थयन्तम् पुनः पुनः | प्रत्युवाचाथ कैकेयी रौद्रा रौद्रातरम् वचः || २-१२-३८

    - beseeching again and again to cross that ocean of sorrow as quickly as possible. Then the fierce Kaikeyi used fiercer words in reply ( to the king ) : [2-12-38]

  4. 39

    यदि दत्वा वरौ राजन् पुनः प्रत्यनुतप्यसे | धार्मिकत्वम् कथम् वीर पृथिव्याम् कथयिष्यसि || २-१२-३९

    - 'Oh ! valiant king, if you repent like this after having given two boons, how will you talk about your righteousness on this earth? [2-12-39]

  5. 40

    यदा समेता बहवस्त्वया राजर्षयस्सह | कथयिष्यन्ति धर्मज्ञ तत्र किम् प्रतिवक्ष्यसि || २-१२-४०

    Oh ! knower of righteousness when innumerable rajarshis assemble and ask you on this what answer will you give? [2-12-40]